Als een van de meest gebruikte temperatuurmeetinstrumenten ter wereld worden thermokoppels op grote schaal toegepast in de industriële productie, wetenschappelijk onderzoek, laboratoriumtests en andere gebieden. Thermokoppeltypen variëren afhankelijk van het materiaal en de structuur, elk met unieke prestatiekenmerken, waardoor ze vooral de voorkeur genieten van klanten uit de buitenlandse handel vanwege hun eenvoudige structuur, stabiele prestaties en brede temperatuurmeetbereik. Dit artikel gaat dieper in op de oorsprong, 10 soorten indexnummers en het werkingsprincipe van thermokoppels, waardoor klanten wereldwijd dit essentiële onderdeel voor temperatuurmeting beter kunnen begrijpen.
Oorsprong van thermokoppel|Geschiedenis van thermokoppels
De uitvinding en ontwikkeling van thermokoppels hangen nauw samen met de ontdekking van het thermo-elektrische effect. Al in 1821 ontdekte de Duitse natuurkundige TJ Seebeck voor het eerst het thermo-elektrische effect, dat de theoretische basis legde voor de geboorte van thermokoppels. In 1826 paste de Franse natuurkundige AC Becquerel dit effect toe op temperatuurmetingen en creëerde de eenvoudigste thermokoppelthermometer, waarmee hij de officiële intrede van thermokoppels in de praktische toepassing markeerde.
Tot nu toe hebben thermokoppels een geschiedenis van meer dan 180 jaar. Na voortdurende verbetering en optimalisatie zijn de prestaties van thermokoppels voortdurend verbeterd en zijn ze geleidelijk de belangrijkste temperatuurmeetcomponent in verschillende industrieën geworden, waardoor betrouwbare temperatuurgegevensondersteuning wordt geboden voor de wereldwijde industriële productie en wetenschappelijk onderzoek.
10 soorten thermokoppel-indexnummers|Veel voorkomende thermokoppeltypen
Het indexnummer van een thermokoppel is de code die de materiaalsamenstelling en het temperatuurmeetbereik weergeeft, wat cruciaal is voor buitenlandse handelsaankopen en toepassingsmatching. Volgens internationale standaarden en industrienormen zijn er 10 algemene indexnummers voor thermokoppels, die verschillende typen thermokoppels dekken om aan diverse toepassingsbehoeften te voldoen. Deze zijn onderverdeeld in de volgende categorieën:
Gestandaardiseerde thermokoppels (7 typen): Sinds 1985 heeft China 7 gestandaardiseerde thermokoppelindexnummers (K, E, J, T, S, R, B) vastgelegd in overeenstemming met de IPTS-68 International Practical Temperature Scale, die veel worden gebruikt in algemene industriële en civiele velden en compatibel zijn met internationale reguliere apparatuur.
Gestandaardiseerd thermokoppel toegevoegd (1 type): Sinds 1997 is, in overeenstemming met de ITS-90 International Practical Temperature Scale en IEC 584-95 International Standard, het N- type thermokoppel toegevoegd, dat een betere stabiliteit bij hoge temperaturen en anti-oxidatieprestaties heeft, en geschikt is voor complexere industriële omgevingen.
Wolfraam-rhenium thermokoppels (2 typen): Wolfraam-rhenium thermokoppels werden in de jaren negentig in de praktijk toegepast en implementeren momenteel industriestandaarden, met twee indexnummers C en D. Ze zijn uitstekend bestand tegen hoge- temperaturen en worden voornamelijk gebruikt in meetscenario's voor hoge- temperaturen, zoals de metallurgie, de lucht- en ruimtevaart en hoge- temperatuurlaboratoria.
Opgemerkt moet worden dat thermokoppels met verschillende indexnummers (verschillende typen thermokoppels) verschillende temperatuurmeetbereiken, materiaaleigenschappen en toepassingsscenario's hebben. Bij aankoop en gebruik moeten klanten het juiste indexnummer selecteren op basis van hun specifieke behoeften, zodat het thermokoppel stabiel en efficiënt werkt.
Werkingsprincipe van thermokoppel|Thermokoppel werkingsprincipe
De temperatuurmeting van thermokoppels is gebaseerd op het Seebeck-effect (thermo-elektrisch effect), ontdekt in 1821. Het werkingsprincipe van het thermokoppel is eenvoudig en gemakkelijk te begrijpen:
Een thermokoppel bestaat uit twee verschillende homogene geleiders (ook wel thermo-elektroden of koppeldraden genoemd). Het ene uiteinde van de twee geleiders is aan elkaar gelast om een meetuiteinde te vormen (ook wel heet uiteinde genoemd), en het andere uiteinde is verbonden met een galvanometer om een gesloten lus te vormen. Wanneer de temperatuur van het meetuiteinde inconsistent is met de temperatuur van het referentie-uiteinde (ook wel het koude uiteinde genoemd, dat wil zeggen het uiteinde dat is aangesloten op de galvanometer), wordt er een elektrische stroom gegenereerd in de lus. Dit fenomeen is het Seebeck-effect.
De elektromotorische kracht (thermo-elektromotorische kracht) die in de thermokoppellus wordt gegenereerd, bestaat uit twee delen: de elektromotorische kracht bij temperatuurverschil en de elektromotorische contactkracht. Onder hen is de elektromotorische contactkracht relatief klein en heeft deze weinig invloed op het meetresultaat. De grootte van de thermo-elektromotorische kracht is direct evenredig met het temperatuurverschil tussen het meetuiteinde en het referentie-uiteinde. Door het meten van de thermo-elektromotorische kracht kan de temperatuur van het meetuiteinde nauwkeurig worden berekend.
Met de voortdurende ontwikkeling van industriële technologie innoveren thermokoppels voortdurend in materiaal, structuur en prestaties, en hun toepassingsbereik breidt zich ook uit. Voor klanten uit de buitenlandse handel die zich bezighouden met industriële apparatuur, instrumentatie en andere industrieën, is het begrijpen van de relevante kennis van thermokoppels, inclusief thermokoppeltypen en het werkingsprincipe van thermokoppels, van groot belang voor rationele aanschaf en efficiënt gebruik. We zullen ons blijven concentreren op de ontwikkeling van thermokoppeltechnologie en thermokoppelproducten van hoge-kwaliteit en professionele technische ondersteuning bieden aan klanten over de hele wereld.